H παραγνωρισμένη ιδιοφυία του Νικολα Τεσλα
Σε τέτοιο βαθμό ήταν έντονη η προσήλωση του Νίκολα Τέσλα σε όσα επέλεγε να ασχοληθεί ώστε μπορεί να υποθέσει κανείς πως η παρόρμηση αλλά και η προσέγγιση περνούσε μέσα από την επιστημονική γνώση, τη φαντασία και τα δύσβατα μονοπάτια του μεταφυσικού.
Πολύ μπροστά από την εποχή του ήταν αυτός ο αντισυμβατικός μαχητής της επιστήμης. Έγραψε ιστορία εξαιρετική ενδεχομένως και στις συνθήκες λειτουργίας του ψυχισμού πολύ ευαίσθητων ανθρώπων. Αυτές που προς το παρόν παραμένουν στα όρια του μη επιστημονικώς τεκμηριωμένου και για τούτο αμφισβητούμενου.
Η ανθρωπότητα του οφείλει τιμή για τη διατύπωση ρηξικέλευθων απόψεων, και την επιμονή του ακόμη και με κίνδυνο να χάσει την αξιοπρέπεια του. Χάρις στην επιμονή του μερικές ιδιαιτέρως προηγμένες εφαρμογές της επιστήμης και της τεχνολογίας σήμερα φαντάζουν λιγότερο… εξωτικές. Άλλωστε είναι ο πατέρας των εφαρμογών του εναλλασσόμενου ρεύματος και βεβαία της ηλεκτροδότησης του πλανήτη.
Η επιστημονική πορεία του Νίκολα Τέσλα
Αποτίμηση και πρώτα βήματα
Πολλοί ήταν οι τομείς που ασχολήθηκε ο Νίκολα Τέσλα. Εκτός από τη μεγάλη συνεισφορά του στον ηλεκτρομαγνητισμό αναφέρονται ακόμη οι ακτίνες Χ, οι λαμπτήρες φθορισμού, τα μικροκύματα, ο τηλεχειρισμός, η ραδιοφωνία, η ρομποτική, τα ραντάρ και οι υπολογιστές.
Επίσης με τις έρευνες του πρόσφερε στην βαλλιστική και την πυρηνική φυσική. Αξια λόγου είναι και η αναφορά στα σχέδια του για μικτό τύπο αεροπλάνου-ελικοπτέρου και οι πιθανές μελέτες του για τη δυναμική θεωρία της βαρύτητας που όμως ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκαν.
Πολύ ενδιαφέρον συγκεντρώνει και η ενασχόληση του με τα φαινόμενα που προκαλούν πολύ υψηλής τάσης εναλλασσόμενα ρεύματα καθώς και το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση ιπτάμενων αντικειμένων. Με αφορμή τις απόψεις αυτές και μετά το θάνατο έγινε λόγος για τις δυνατότητες της επιστήμης να παράξει τεχνητό βαρυτικό πεδίο με τη βοήθεια ηλεκτρικών πεδίων.
Πάντως όπως συχνά ισχύει έτσι και στην επιστήμη το ίδιο επίτευγμα βρίσκονται να διεκδικούν δυο ή περισσότεροι ειδικοί. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ενδιαφέρον τι ακριβώς συνέβη με την ραδιοφωνία. Ενώ η ανακάλυψη της ιστορικά πιστώνεται στο Γουλιέλμο Μαρκόνι, και περίπου έτσι έχει παραμείνει, στα 1943 το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών ανακηρύσει τον Τέσλα εφευρέτη του ραδιοφώνου.
Άρχισε σπουδές ηλεκτρολόγου μηχανικού το 1875 στο Πολυτεχνείο «Γκράντζ» της Αυστρίας αλλά δεν φαίνεται να τις ολοκλήρωσε. Αργότερα πείσθηκε από τον πατέρα του να παρακολουθήσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο «Τσαρλς Φέρντιναντ» της Πράγας, το 1880. Ωστόσο μετά το θάνατο του εγκατέλειψε και αυτό, επίσης χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ευτυχώς οι διαδοχικές δυσκολίες δεν φαίνεται να αποτέλεσαν ανυπέρβλητο εμπόδιο.
Με την λειτουργία του τηλεφωνικού κέντρου στη Βουδαπέστη, το 1881, κερδίζει τη θέση του επικεφαλής ηλεκτρολόγου για την εταιρία «Νάτιοναλ Τέλεφον». Σύντομα γίνεται ο επικεφαλής μηχανικός για το πρώτο τηλεφωνικό σύστημα της χώρας. Ένα χρόνο αργότερα μεταβαίνει στη Γαλλία για να εργαστεί ως μηχανικός στην «Κοντινένταλ Εντισον Κόμπανυ» προκειμένου να σχεδιάσει βελτιώσεις για τον ηλεκτρικό εξοπλισμό. Ήταν η περίοδος που θα συλλάμβανε με τη φαντασία του το περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδιο και το 1883 τον επαγωγικό κινητήρα.
Ο πόλεμος των ρευμάτων
Η ζωή του παίρνει διαφορετική τροπή οταν στις 6 Ιουλίου του 1884 μεταναστεύει στις ΗΠΑ. Φθάνει στη Νέα Υόρκη μόλις με τέσσερρα σεντς, ένα βιβλίο ποιημάτων, ιδέες για τις εφευρέσεις του και μια συστατική επιστολή του διευθυντή της εταιρίας στη Γαλλία απευθυνόμενη στον πανίσχυρο τότε Τομ Εντισον.
Αν και αρχικώς άνιση η μάχη προδιαγραφόταν σκληρή. Ο μεν Εντισον υποστήριζε το συνεχές ρεύμα ο δε Τέσλα θεωρούσε ως μοναδική λύση το εναλλασσόμενο ρεύμα. Προσλήφθηκε ως απλός μηχανικός όμως σύντομα βρέθηκε στη θεση να επιλύει μερικά από τα πιο σύνθετα προβλήματα για την βελτίωση του εξοπλισμού της εταιρίας του Εντισον.
Μάλιστα υπάρχει και αναφορά που θέλει τον Εντισον να υπόσχεται στον Tέσλα 50.000 δολάρια αμοιβή στην περίπτωση που κατάφερνε να βελτιώσει τον εξοπλισμό προς όφελος της παραγωγής και των κερδών της εταιρίας. Ανεξάρτητα προς τη μόνιμη διαφωνία του εργάστηκε σκληρά επί πολύ διάστημα.
Όπως ο ίδιος υποστήριξε όταν ζήτησε την αμοιβή του έλαβε την απάντηση ότι «δεν αντιλαμβάνεται το αμερικανικό χιούμορ». Η επόμενη κίνηση του ήταν να παραιτηθεί.
Αμέσως μετά ο Τέσλα διαμορφώνει την δική του εταιρία με την επωνυμία «Tesla Electric Light & Manufacturing». Όμως και πάλι οι απόψεις του για τον μονόδρομο που οδηγούσε στο εναλλασσόμενο ρεύμα προσέκρουσαν στις αντιλήψεις των χρηματοδοτών του. Προ της πλήρους διαφωνίας τον απάλλαξαν από τα καθήκοντα του στην εταιρία τους οδηγώντας τον και πάλι στην ανάγκη να εργαστεί σε απλές εργασίες προκειμένου να συγκεντρώσει τα αναγκαία χρήματα. Μέσα σε ένα χρόνο ο Τέσλα που επιτέλους είναι σε θέση να κατασκευάσει το πρώτο επαγωγικό κινητήρα εναλλασσόμενου ρεύματος.
Το 1885 ο Τζωρτζ Γουεστιγκχάουζ, ιδιοκτήτης της ομώνυμης εταιρίας ηλεκτροπαραγωγής στο Πιτσμπουργκ αφού άκουσε προσεκτικά τον Τέσλα αποδέχτηκε τις απόψεις του για το εναλλασσόμενο ρεύμα και αγόρασε τις πατέντες του. Αυτήν ήταν μια εξαιρετική αρχή διότι πρόσφερε τον Τέσλα την ευκαιρία να αποκτήσει επιχειρηματική υπόσταση και επιστημονική στήριξη για να κανει πραξη τα οράματα του. Ήταν όμως και η έναρξη ισχυρού ανταγωνισμού ανάμεσα στους Εντισον και Γουεντιγκχάουζ που έληξε υπέρ του δεύτερου.
Εχοντας εδραιώσει τη θεση του το 1891 ανακαλύπτει το επαγωγικό πηνίο που λαμβάνει το όνομα του και δημιουργεί τις προϋποθέσεις αξιοποίησης του σε πολλές εφαρμογές όπως η ασύρματη τηλεγραφία, οι κεραίες εκπομπής, η τηλεόραση, το σύστημα ανάφλεξης στα αυτοκίνητα κλπ.
Αναφέρεται επίσης ότι με τις κατάλληλες τροποποιήσεις το πηνίο χρησιμοποιείται και στην φωτογραφία Κίρλιαν. Βασιζόμενος στη θεωρία του πηνίου του προχωρεί σε σειρά εντυπωσιακών πειραμάτων με πολύ υψηλής τάσης ρεύματα. Στόχος του και η ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε περιοχές που απείχαν αρκετά από τον πομπό.
Την ίδια χρονιά λαμβάνει την αμερικανική υπηκοότητα. Η μεγάλη επιτυχία σχετικά με το εναλλασσόμενο ρεύμα έρχεται δυο χρόνια αργότερα, στα 1893, όταν ηλεκτροδοτεί την διεθνή έκθεση στο Σικάγο (Wold’s Columbian Exposition). Υποστηρικτής του στην σημαντική αυτή προσπάθεια παραμένει ο Γουεστγκχάουζ.
Το μεγάλο βήμα προς την εξάπλωση των συστημάτων παραγωγής εναλλασσομένου ρεύματος γίνεται με την ανάθεση κατασκευής των πρώτων υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων στους καταρράκτες του Νιαγάρα και την ηλεκτροδότηση του Μπάφαλο, στα 1896.
Ενδεικτικά της πολυπραγμοσύνης του Τέσλα είναι και η πρώιμη ενασχόληση του με τις ακτίνες Χ, χρησιμοποιώντας όμως δική του λυχνία και τα λεγόμενα «σκιαγραφήματα» που αργότερα επρόκειτο να αξιοποιήσει το 1895 ο εφευρέτης τους Βίλχεμ Ρέντγκεν.
Aλλωστε πώς να μην νοιώσει κανείς θαυμασμό για τον Τέσλα όταν διαβάζει ότι στα 1898, περισσότερο από ένα αιώνα πριν, ανακοίνωνε τον επιτυχή τηλεχειρισμό σκάφους στο κήπο της πλατείας Μάντισον.
Αν αφήσουμε τη φαντασία μας να ξεδιπλωθεί θα βρούμε τον τηλεχειρισμό στις πλέον σύνθετες τεχνολογικές εφαρμογές. Ήταν το πρόδρομος μηχανισμός τηλεελέγχου, ακόμη και για τα αυτόματα διαστημόπλοια που προσεδαφίστηκαν σε ουράνια σώματα του ηλιακού μας συστηματος Και προφανώς για όλες τις μελλοντικές διαστημικές πτήσεις.
Συντονισμός της γης και «ακτίνες θανάτου»
Στο χρονικό διάστημα 1899-1900 ο Τέσλα βρίσκεται στο Κολοράντο Σπριγκς όπου, σύμφωνα με ορισμένα ιστορικά δεδομένα, κάνει μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του. Πρόκειται για τα λεγόμενα «τοπικά στάσιμα κύματα», που φαίνεται ότι του άνοιξαν πολύ σημαντικό δρόμο.
Χάρις και σε αυτή υποστήριξε ότι η γη μπορεί να θεωρηθεί ένας μεγάλος αγωγός ηλεκτρικού ρεύματος. Και ακόμη να συντονισθεί σε ταλαντώσεις συχνότητας 8 Hz που συμπίπτουν με μια από τις συχνότητες των εγκεφαλικών κυμάτων.
Αν η σκέψη σας πάει σε πολύ προωθημένα πειράματα ελέγχου ροής ενέργειας μέσω του φλοιού και διάδοσης των σεισμικών κυμάτων ίσως αξίζει να αναζητήσετε πληροφορίες σχετικά με το επίπεδο τους σήμερα.
Η σπουδαιότητα που απέδιδε στην ασύρματη μετάδοση ενέργειας αποδεικνύεται και αναφορές αναφορές συμφωνα με τις οποίες πέτυχε το άναμα 200 λαμπτήρων που βρισκόταν σε απόσταση 40 χιλιομέτρων χωρίς να μεσολαβούν καλώδια μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος. Επίσης προχωρεί σε πειράματα με την τεχνητή παραγωγή πολύ ισχυρών εκκενώσεων που θυμίζουν κεραυνούς.
Ο Τέσλα δεν δίσταζε ούτε όταν επρόκειτο για πολύ μεγάλης κλίμακας και κόστους πειραματικές εφαρμογές. Η επιλογή του να προχωρήσει στην κατασκευή γιγαντιαίου πύργου εκπομπής στο Λόνγκ Αιλαντ της Νέας Υόρκης ήταν ένα τόλμημα. Ειδικά αν συμπεριληφθεί στο συλλογισμό και το κόστος που ανερχόταν στα 150.000 δολάρια.
Πρόθεση του ήταν η εγκατάσταση να χρησιμοποιηθεί για παράλληλη μετάδοση ασύρματων σημάτων με εικόνες, μηνύματα, ανακοινώσεις καιρού ακόμη και πληροφορίες σχετικά με την οικονομία. Αναφέρεται ακόμη πως μέσω του πύργου ενδεχομένως να επεδίωκε και την ασύρματη μετάδοση ηλεκτρικής ενέργειας.
Δυστυχώς το έργο αυτό δεν ολοκληρώθηκε ποτέ κυρίως λόγω διακοπής της χρηματοδότησης που δημιούργησε ερωτηματικά. Ο πύργος του καταστράφηκε. Το 1915 απογοητεύεται διαπιστώνοντας ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα φήμες που ήθελαν να βραβεύεται με Νόμπελ. Όμως το 1917 λαμβάνει το μεγάλης σημασίας βραβείο Εντισον από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.
Πολύς λόγος γίνεται και για απόψεις που θέλουν τον Tέσλα να γίνεται στα 1934 εφευρέτης της λεγόμενης «ακτίνας θανάτου» . Στον ίδιο αποδίδεται η βεβαιότητα ότι η ακτίνα του θα μπορούσε να καταστρέψει 10.000 αεροπλάνα σε απόσταση 400 χιλιομέτρων. Ανέφικτο η όχι, με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον η αναφορά παραπέμπει στις ακτίνες σωματιδίων.
Σχετικά με το ζήτημα θα ετίθετο το ερώτημα πως σε περίπτωση πολέμου στο διάστημα με ποιο τρόπο οι μεγάλες δυνάμεις θα κατέστρεφαν σταθμούς, σκάφη και δορυφόρους των αντιπάλων. Ενδεικτικό πάντως της εμπλοκής και με αμυντικά συστήματα είναι η κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο πρόταση του για εντοπισμό των γερμανικών υποβρυχίων μέσω “ακτίνων ενέργειας”. Όπως και αν διατυπώθηκε παραπέμπει στην αρχή λειτουργίας του ραντάρ.
«Εβλεπε» και μέσα από την… παραψυχολογία
Όπως γίνεται λόγος σε διάφορες αναφορές υπέφερε από «εκτυφλωτικές λάμψεις» στα μάτια του. Ήταν έντονο πρόβλημα για αυτό και εξαναγκάστηκε να βρει λύσεις και διεξόδους. Ωστόσο φαίνεται πως το συνόδεψαν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής. Ίσως ανήκοντας στους ανθρώπους με πολύ αναπτυγμένο ψυχισμό και με διορατικές ικανότητες να «έβλεπε» στο εγγύς μέλλον παρακάμπτοντας τα όρια που θέτουν οι θεωρίες της εποχής του. Μάλιστα αναφέρεται ότι μέσα από παραψυχολογικές διαδικασίες «είδε» το θάνατο του πατέρα του και της μητέρας του.
Εύλογο και το ερώτημα μήπως μέσα από τις ίδιες δυνατότητες κατάφερνε να «βλέπει» και στα μυστικά της επιστήμης. Μήπως δηλαδή με τις διεργασίες αυτές ένοιωθε την αθέλητη παρακίνηση να ασχοληθεί με επιστημονικά ζητήματα που σαφώς υπερέβαιναν τα θεωρητικό υπόβαθρο της εποχής.
Ίσως χάρις στις ασυνείδητες ή και ενσυνείδητες παραψυχολογικές του δυνατότητες να αποκτούσε κάθε φορά την βεβαιότητα πως όντως αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί με ότι καταπιανόταν. Και ακόμη να ένοιωθε την «αναίτια» βεβαιότητα πως με κάθε επιλογή του θα οδηγούνταν σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο για τον Τέσλα τότε η διαδικασία παραπέμπει σε αναφορές ατόμων με ιδιαίτερα αναπτυγμένες ψυχικές ικανότητες. Στον ιδιο αποδίδεται και η άποψη σύμφωνα με την οποία κατάφερε να μεταφέρει εικόνα από το μυαλό του στο μυαλό ατόμου που βρισκόταν σε διαφορετικό δωμάτιο.
Ας επιχειρήσουμε μια προσέγγιση του ζητήματος. Σύμφωνα με αναφορές τα προικισμένα άτομα διερευνώντας για την πιθανή έκβαση κάποιων μελλοντικών καταστάσεων νοιώθουν να τοποθετούνται νοερά στο πλαίσιο γεγονότων που πρόκειται να συμβούν. «Ταξιδεύουν» έως αυτά για ελάχιστο διάστημα. Και τα «νοιώθουν» όπως σε μια μελλοντική πραγματικότητα. Ενώ ως ένα βαθμό διατηρούν την επαφή τους με την πραγματικότητα, συνειδητοποιούν ότι στη συνείδηση τους προστίθεται ένα συμπέρασμα για κάτι που δεν έχει συμβεί.
Μπορούν δηλαδή να «λάβουν» απαντήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων που τα απασχολούν. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εστιάζοντας τη σκέψη τους στο ζητούμενο δημιουργείται στο μυαλό τους μια συγκεκριμένη «βεβαιότητα». Σκεφθείτε το εύρος της δυνατότητας να «βλέπει» την έκβαση μελλοντικών γεγονότων επιστήμονες, δημοσιογράφοι, κυβερνητικοί παράγοντες κλπ.
Και ακόμη αναλογιστείτε τις επιπτώσεις εάν είναι σε θέση να αλλάξουν την έκβαση σε κάποιο επερχόμενο γεγονός, σε προσωπικό ζήτημα, επιστημονικό πείραμα ή και στην πολιτική έκβαση αναμετρήσεων.
Στην περίπτωση που λειτουργεί ο συγκεκριμένος μηχανισμός είναι πιθανόν να αξιοποιήθηκε και από τον προικισμένο Tέσλα. Ίσως μια τέτοια δυνατότητα «προενημέρωσης» να σχετίζεται και με όσα κατά καιρούς είχε αναφέρει σχετικά με πολύ προωθημένα πειράματα, ακατανόητα για τα δεδομένα της εποχής. Για να θυμηθούμε είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς καλώδια που ήταν από τα μεγαλύτερα ανολοκλήρωτα οράματα του.
Ενδεικτικό της υπέρβασης είναι ακόμη αναφορά του σύμφωνα με την οποία έλαβε μηνύματα από άλλους πλανήτες. Δεν είναι απόλυτα σαφές αν το σχόλιο αναφέρεται αποκλειστικώς σε ραδιοδέκτες, σε ψυχικές διεργασίες ή και στα δυο. Ίσως η ισχυρή διαίσθηση του να τον οδήγησε σε συγκεκριμένους επιστημονικούς προσανατολισμούς και επιλογές ώστε να λάβει στις συσκευές του σήματα από φυσικές δομές άλλων ουράνιων σωμάτων.
Οσο και αν ακούγεται εξωπραγματική είναι δικαιολογημένη η παραπομπή στην μελλοντική πολυετή προσπάθεια μέσω του προγράμματος SETI να εντοπίσουμε εξωγήινες διάνοιες.
Από την άλλη πλευρά βέβαια είναι περίπου αναμενόμενο ότι τόσο προωθημένες θέσεις και προτάσεις θα έβαζαν στο πειρασμό κάποιους να εκμεταλευτούν τις απόψεις του υπέρ αμφισβητούμενων ζητημάτων όπως τα λεγόμενα άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα.
Το πλέον πιθανόν είναι οι ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις αργότερα να αξιοποιήθηκαν ποικιλοτρόπως. Όπως για παράδειγμα τα φαινόμενα που παρατηρούνται σε περιπτώσεις πεδίων από πολύ ισχυρά ρεύματα και το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν ως μηχανισμός πρόωσης.
Ίσως από τον πιθανό παραγκωνισμό και την χλεύη λόγω των ικανοτήτων και των προτάσεων του να τον διέσωσε ότι ασχολήθηκε συστηματικά με εφαρμογές μεγάλης κλίμακας όπως η παραγωγή, διανομή, και κατανάλωση του εναλλασσόμενου ρεύματος που τότε αφορούσε χιλιάδες ανθρώπους και μελλοντικά εκατοντάδες εκατομμύρια. Αυτό βεβαίως δεν εμπόδισε ορισμένους να τον χαρακτηρίσουν ως «τρελό επιστήμονα».
Ίσως μάλιστα να θεωρείται τυχερός διότι ασχολήθηκε με την τεχνολογία και τα μυστικά της, επομένως να τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του ενώ άλλοι, εξ ίσου ψυχικά προικισμένοι, να χάνονται στην αφάνεια. Πάντως αν δεχθούμε διαφορές ιστορικές αναφορές απόψεις και διαφοροποιημένες προσεγγίσεις σχετικά με τον Tesla πιθανόν η διαίσθηση του να ήταν ο συνεχώς πανίσχυρος κινητήριος μηχανισμός που κάθε φορά τον ωθούσε στην προσέγγιση μελέτη και υλοποίηση των ιδεών του.
Αυτή η διαφορετική διαδρομή πιθανόν να του πρόσφερε τη δυνατότητα απόκτησης της πλέον προωθημένης γνώσης. Μάλιστα θα ήταν ενδιαφέρον να αναζητηθεί και ποιοι άλλοι επιστήμονες περπάτησα ασυνήδειτα η συνειδητά μέσα από το ίδιο μονοπάτι στις αναζητήσεις του και για διάφορους λόγους απέφευγαν να το αναφέρουν.
H ζωή του
Κάποιοι τον πολέμησαν συστηματικά με επιμονή και μέθοδο. Αρκετοί δεν καταλάβαιναν τι έλεγε όμως τον άκουγαν από περιέργεια. Άλλοι τον θαύμαζαν. Οι περισσότεροι κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια να κατανοήσουν τις περιγραφές του, τις ιδέες και τις προτάσεις του. Να κινηθούν στο θαυμαστό κόσμο που εκείνος ταξίδευε συνεχώς. Ίσως οι πιο καλοπροαίρετοι να ακροβατούσαν ανάμεσα στο αποδεκτό για τα δεδομένα της εποχής τους και το εξαιρετικά προωθημένο, σε επίπεδο περίπου επιστημονικής φαντασίας.
Αρκούντως ταπεινή ήταν η καταγωγή του. Τουλάχιστον για τα δεδομένα του θρύλου που διαμόρφωσε στη ζωή του. Γεννιέται μεταξύ 9 και 10 Ιουλίου 1856 στο χωριό Smiljan της τότε Αυστρουγγρικής αυτοκρατορίας, σημερινής Κροατίας. Σερβικής καταγωγής ήταν οι δυο γονείς του. Ο πατέρας του ήταν Ορθόδοξος παπάς. Επιδίωξη του ήταν ο μικρός Νίκολα να εξασκεί συστηματικά το μυαλό του με διάφορες ασκήσεις.
Δυστυχώς η μητέρα του δεν γνώριζε γραφή και ανάγνωση. Όμως αυτό δεν αποτέλεσε εμπόδιο για την επικοινωνία και έμπνευση του παιδιού της επειδή ήταν ιδιαιτέρως προικισμένη. Στα νιάτα της αναφέρεται ότι θυμόταν πολλούς στίχους επικής ποίησης από την περιοχή που καταγόταν.
Επίσης ήταν ιδιαίτερα εφευρετική. Είχε κατασκευάσει τον τεχνικό περίγυρο που χρειαζόταν για τις ανάγκες του σπιτιού της.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο μικρός Τέσλα πρέπει να επηρεάστηκε πολύ από τις δυνατότητες της και την εφευρετικότητα της. Ίσως αυτή να ήταν η πιο ισχυρή σπίθα που αργότερα τον οδήγησε να κερδίσει τη θέση ενός από τους πιο σημαντικούς εφευρέτες του κόσμου.
Πολύ ενδιαφέρον έχουν και οι διανοητικές του ικανότητες. Το μυαλό του θεωρείται το μεγάλο εργαστήριο. Στους νευρώνες του σχεδίαζε, κατασκεύαζε και δοκίμαζε τις πρωτοποριακές συσκευές του χωρίς την ανάγκη να κρατάει σημειώσεις.
Μάλιστα όταν άκουγε μια λέξη που αναφερόταν σε συγκεκριμένη συσκευή αμέσως μετά την φανταζόταν με κάθε δυνατή κατασκευαστική λεπτομέρεια. Όπως δηλαδή γίνεται σήμερα στα προηγμένα εργαστήρια με την περιστρεφόμενη αναπαράσταση συσκευών στις οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Ως προσωπικότητα θεωρείται ιδιαιτέρως ιδιοσυγκρασιακός. Λέγεται ότι ως νέος άρχιζε την εργασία του μόνον αφού έφθανε το μεσημέρι και δούλευε συνεχώς έως αργά το βραδυ. Και ακόμη πως όσο είχε φως ημέρας προτιμούσε να διατηρεί τραβηγμένες τις κουρτίνες.
Αναφέρεται πως η μόνη περίπτωση που του άρεσε να βλέπει μέσα από τα τζάμια το περιβάλλον ήταν κατά τις στιγμές ισχυρής κεραυνόπτωσης.
Αναφέρεται ακόμη ότι από μικρή ηλικία μιλούσε απευθυνόμενος σε ανθρώπους κατά τρόπο που ήταν ιδιαίτερα πειστικός διότι βέβαια στην πραγματικότητα οι άνθρωποι αυτοί δεν υπήρχαν. Ενδεικτικό των επιλογών του είναι ότι ο Tέσλα πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1943 σε ηλικία 86 ετών περίπου απόλυτα φτωχός. Όχι διαμένοντας σε κάποιο σπίτι αλλά σε ένα ξενοδοχείο, το Νιου Γιόρκερ της Νέας Υόρκης. Ήταν μόνος και ξεχασμένος από τους περισσότερους.
Ωσάν διατρέχοντας μια μεγάλη και επίπονη διαδρομή να είχε εκτελέσει ένα καθήκον, μια αποστολή.
Όσο για την αμέσως μετά το θάνατο του συγκέντρωση των σημειώσεων του από την υπηρεσία «Alien Property office» των ΗΠΑ μπορούν να γίνουν διάφορες υποθέσεις.
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
About Al.Ge
