Τι ήταν το Bloop;

Το Bloop είναι το όνομα που έχει δοθεί σε έναν πανίσχυρο και εξαιρετικά χαμηλήςσυχνότητας υποθαλάσσιο ήχο που ανιχνεύθηκε από την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμοσφαιρικής Διοίκησης (NOAA) αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1997. 

Ο ήχος είχε εντοπιστεί σε ένα απομακρυσμένοσημείο στο Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, δυτικά του νοτίου άκρου Νότιας Αμερικής. Σύμφωνα με την περιγραφή της ΝΟΑΑ, ο ξαφνικός ήχος εμφανίστηκε απότομα μεσυχνότητα λίγο μεγαλύτερη του ενός λεπτού και είχε επαρκές πλάτος ώστε να ανιχνευθεί από πολλαπλούς αισθητήρες, σε ένα φάσμα μεγαλύτερο των 5.000 χιλιομέτρων. 

Ενώ παράλληλα, το σύστημα της NOAA απέκλεισε το ενδεχόμενοσυνταύτισης του ήχου με όλους τους γνωστούς ανθρωπογενείς ήχους, όπως για παράδειγμα ένα υποβρύχιο, ή μια βόμβα, ή τους γνωστούς γεωλογικούς ήχους που προέρχονται από ηφαίστεια ή σεισμούς, τελικά η επικρατέστερη άποψη, είναι πως το ηχητικό προφίλ του Bloop, μοιάζει με αυτό ενός ζωντανού πλάσματος. 

Το σύστημαπροσδιόρισε ως άγνωστο τον ήχο αυτό γιατί ήταν αρκετές φορές δυνατότερος απότους πιο γνωστούς δυνατούς βιολογικούς ήχους. Στην ιστορία, άλλοι πέντεσημαντικοί ανεξήγητοι ήχοι έχουν ονομαστεί από τη NOAA με τα ονόματα: Julia, Train, Slowdown, Whistle, and Upsweep. 


 
Οι κρυπτοζωολόγοι εικάζουν ότι ο Bloop θα μπορούσε να ήταν ο ήχος ενόςγιγάντιου θαλάσσιου τέρατος, αρκετές φορές μεγαλύτερο από το μεγαλύτερο γνωστό εν ζωή πλάσμα. Άλλοι έχουν προτείνει ότι θα μπορούσε ο ήχος να προέρχεται από τις φυσαλίδες μιας είδους χημικής αντίδρασης στο βυθό της θάλασσας ή πως έχει να κάνει με την αλληλεπίδραση των ισχυρών ρευμάτωντων ωκεανών. 

Επικρατέστερη φαίνεται να είναι η άποψη που κάνει λόγο για το σύστημα που κατέγραψε το Bloop δηλαδή πως πρόκειται για ένα στρατιωτικό κατάλοιπο του Ψυχρού Πολέμου. Στη δεκαετία του 1960 το Ναυτικό των ΗΠΑ είχε στήσει μια σειρά υποβρύχιων μικροφώνων και υδροφώνων, σε όλο τον κόσμο για την παρακολούθηση των σοβιετικών υποβρυχίων. Το δίκτυο ήταν γνωστό ως Sound Surveillance System (Ηχητικό Σύστημα Επιτήρησης). 

Αυτοί λοιπόν οι σταθμοί ακρόασης είναι εγκατεστημένοι εκατοντάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, σε βάθος όπου τα ηχητικά κύματα παγιδεύονται σε ένα στρώμα νερού γνωστό ως "deep sound channel” (κανάλι βαθύ ήχου). Και πάλι όμως η άποψη αυτή δεν κάλυψε τη σωρεία ερωτημάτων που προέκυψαν από αυτό το μυστήριο ήχο.

Το διαβάσαμε από το: Ανεξήγητα,μυστήρια και παράξενα φαινόμενα http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/01/blog-post_6080.html#ixzz2PKRKneq0